?

Log in

No account? Create an account
September 2008   01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

ЖЖ надоел

Posted on 2008.09.04 at 17:14
И идет найух. Всем чмоке

Не вязе ж некаторым

Posted on 2008.06.25 at 23:41
А я лічыў, што ў беларусаў найгоршы герб



Posted on 2008.06.18 at 11:42
Гений или идиот. Результат ;)
Количество вопросов: 19
Количество ошибок: 6

Результат: Вы нормальный человек*

*без обид;)
Я тоже хочу пройти этот тест


Ну й добра. А то я ўжо спужаўся %)

Пост будзе вялікі

Posted on 2008.05.11 at 23:33
Current Mood: Ем цукеркі; дык якое можа быць
Current Music: Scorpions - Coming Home
Пост будзе вялікі, нешта прабіла на графаманію...

Аб моўным пытыньні-1:
Пачынаю пісаць у ЖЧ па-беларуску. Няхай будзе хоць якая-та аддушына, калі у асяроддзі сваякоў й аднагрупнікаў-вучняў гутарыць са мной па-беларуску жадаюць толькі дзьва чалавекі, і тыя беларускі нацыст ды бабка-палячка %/. Ведаю, што узнікаюць пытаньні кшталту "шо за дэбілізм" і "а якое ў вас асяроддзе" але мне сраці.

Аб моўным пытаньні-2:
Зацікавіўся літоўскай моваю. "Дарэчы", думаю, "тры месяцы лета наперадзі, а камп'ютэр агадзіў, ды чаму бы й не?" Выкачаў зь сеціва Тырнэта (канкрэтна зь Літуаныстыкі - http://www.lituanistica.ru) "ксёнжачку" Аляксандровічуса па літоўскай мове й слоўнік на 18к слоў ('ось тут - http://www.byheart.nm.ru/repository/vocabularies/litr.html). Але (ох уж гэтае але):
1. Чытаць з манітору нямагчыма. За тры дня асіліў толькі 20 старонак - 'шчэ 500 на падыходзе.
2. Літоўская фанэтыка. Гэта трэбы мець альбо CD з аўдыяфайламі, прыкладваемы да саманастаўнікаў, альбо літовец на суседнім табурэце.
Пытаньне да чытачоў. Ведаю, што вас можна пералічыць па пальцам рук, але які-ніякі шанс - хтосьці ведае дзе набыць саманастаўнік па літоўскай мове? Кніжная крама альбо якісьці інэт-рэсурс? Рэпетытараў не прапаноўваць - грошаў бацькі не дадуць, а ў самога мала %/.

Аб моўным пытаньні-3:
Скур, мой благі сябра, я ведаю што беларускую ты разумееш праз слова. Але суцяшыся - табе ўсё роўна ня будзе цікава чытаць гэтае. У тваім часопісу я буду пісаць па-расейску.

Аб моўным пытаньні-4:
Гррр, адной пары беларускай у два тыдні МАЛАВАТА БУДЗЕ. Я разумею што гістарычная кафедра не філолагі, але з гэтым трэ' нешта рабіць. Ангельскай адна пара ў тыдзень - ужо пачынаю забываць. А з ангельскай я сустракаюся на парадак часьцей, чым з беларускай. Спадзяюся ў наступным годзе становішча палепшыцца.


Аб суседзях:
Я ня пісаў пра маю паездку ў Вільню й Трокі? Не? Ай, калі й пісаў - напішу 'шчэ раз.

Было гэта так даўно, што ўжо не памятую калі (у прошлым годзе %) ). Да таго я быў махровым ліцьвіністам, і да паездкі адносіўся з іроніяй кшталту "вылазка ў стан ворага." Абыйшлося ў 50 еўра - бацькі скардзіліся, што занат' дорага. Але-ж уламаў. Як выявілася - добра зрабіў.

Ехалі з менскага аўтавакзалу. Пагружаліся ў 2 гадзіны ночы. І калі я спрабаваў, як робяць усе нармальныя людзі ў гэтакі час, паспаці, пацукі (інакш не назавеш) на задніх месцах пачалі бурную размову. І што 'шчэ горш - з імі й людзі на пярэдніх месцах пачалі нешта слышна бурчаць, як у адказ.
"Галаперыдолу вы нажраліся?" - думаў я і спрабаваў спаці. Хрэн там, толькі гадзін праз 21 давядзецца.
Добра што плэер узяў - ня так крыўдна было, хоць нейкая забава засталася.

На мяжы прастаялі некалькі гадзін. Тое ж не расейская мяжа, дзе мытнік толькі аглядзіць багаж (і тое не факт) ды прапусьціць праз 15 хвілін. Не, бегалі некалькі часоў з пашпартам, туды-сюды, туды-сюда (як не туды завеў, сцуко?! нафіга нам банк?). Ніколі не думаю, што можна, няхай і часова, заблудзіцца на мытні %/. Пасьля ‘шчэ пабегалі да вышейупамянутага банкамату – “разменяйте дзеньгі, потом понадобітся, да беріте с собой поболье”. Ну й навошта? Паўгода прашло, а горстка літаў юціцца на дне маёй капілкі. Пасьля да сартыра. Апасьля зноў, за выключэньнем банкамату, ўжо на літоўскай мытні.

Ну тое перажылі – ды й ад чаго тут паміраці?

Едзем далей. Да Вільні. Мітузьня туды-сюды на мытні скончылася, к вечару даехалі да самога горада. Ня ведаю якім шляхам нас везьлі, але першае уражваньне было “у якую сральню я заехаў?!”Шэрыя вуліцы з старымі, пакасіўшыміся будынкамі + нязадаволенасьць й стома пасьля пераезду мяжы = чытаць вышей, ў кавычках.

Добра, даехалі да гасьцініцы. Увайшлі. Фотаздымкаў, як вы зразумелі, няма – бо ня было чым здымаць. Ну не прызнаю я фатаграфію, ну што зробіш. Назву таксама не памятую – недзе ля вакзала, на адзінай з ім вуліцы.
’Ось тады у меня узьніклі першыя сумненьні, што Літва – гэта не Жмудзія, краіна злобных чарнобыльскіх тараканаў з Марсу.
Не тое каб я меў шырокі вопыт карыстаньня гасьцініцамі, але уражваньне з яе перачаркнула весь ранейшы негатыў і я рэзка стаў задаволенны жыцьцём. Пасьля рэсэпшэна, дзе нам краценька патлумачылі аб нашым экскурсаводзе (Яно гаварыць! Ааа!!!), рассяліліся па нумарам. Мну дастаўся нейкі чурэк, які па-хуткаму сваліў з нумару, чаму я быў толькі рад. Сем каналаў па тэлевізару, везде па-літоўскі – “ні бум-бум.”
“Добра, ідзі ты,” – Вырубіў тэлевізар й заваліўся спаць. ’Шчэ плюс гораду – даволі-такі ціха. Памятую начоўку ў менскіх сяброў… не паспаў я тады, калі коратка.

Прачнуўся. Сабраўся, адзеўся, пайшоў есьці, etc. І нас павезьлі ў Стары Горад.
Гэта ооо(с)Скур. “Гад” – літоўская бабка гадоў 45-50, добра казаўшая па-расейку (каб не нейкі цікавы акцэнт, часам праскокваўшы ў словах, не дагадаўся б нават што ня руская), казала аб горадзе (многа й цікава), і кароценька аб мове й гісторыі (няшмат, няцікава, а тое й хлусня, а тое й даўно ведаю etc.). Пару разоў пажартавала аб Сонцараўным. Но тое каб сьмешна, але тое што аб АГЛ жартуюць нават у іншаземнай краіне павесяліла.
Карацей. Я тады рэзка пажалеў, што нарадзіўся ў сучаснай Быдларусі. Пасьля відаў Вільні й размоў з гідам ды парачкай літовак мая ліцьвініская псіхіка была жорстка дэфларавана.
Асьведамленьне факту, што літоўцы “таксама людзі”, прычым больш культурныя, сьвядомыя, гасьцепрыімныя “ды й увогуле” зламала мне мазгі. А экскурсія ў Трокскі замак і размова з гідам аб мове й адносінах літоўцаў да суседзяў яе дабіла (маю псіхіку, а не гіда %) ).
Карацей, усю ноч пасьля экскурсіі я асьведамляў здабытыя веды. Той ноччу на мяне зыйшло сатары і я пасьціг дзэн.
І хаця навушнікі майго плэера былі містычным вобразам зпаганены (Гэта ўсё гномікі! Дыверсія!!!) пакуль я адсутнічаў у горадзе, прыехаў я задаволены.

Больш нічога цікавага (ды й лянота мяне дабівае) я адмечу толькі два здарэньня:
1. Перад паездакай дахаты нас звазілі ў нейкі гіпермаркет каля Вільні. На’т зараз ня разумею як баба можа Столькі Часу правесьці там, амаль нічога не закупіўшы. Мне там хапіла 15 хвілін. Праз ‘шчэ 5 хвілін прыйшлі нашы мужыкі. Баб чакалі ‘шчэ гадзіну %/. Што яны там рабілі? Дзэн маўчыць…
2. Мяжа. “Дьюті Фрі”. Паўаўтобуса ламанулася закупацца бырлам. На’т часова гідка стала (сам упарты цьвярозьнік).

Ну й хопіць – можа я вас стаміў, а нас чакае ‘шчэ некалькі тэм.
Аб музыке:
Дзе магчыма купіць беларускі метал? Мяне цікаваць точкі ў Менску. Тырнэт не прапаноўваць.

Ад чужынцах:
Адкуль у Менску столькі вузкавочых? ‘Шчэ год назад ня бачыў ніводнага жоўтага. Зараз жа, калі кожны ранак іду праз Дынама ці Сьвіслач да “Кнігарні” бачу іх рожы. На Жданах іх як каўказцаў на Чэркізаўке %/. Калі прачытаў у аднаго спадара пра “чарвячкоў” увогуле гідка калі хтосьці з іх праходзіць непадалёк %(.

Аб кухні:
Да беларусаў у фрэнд-ленце. У нас ёсьць у нац. кухні нешта акрамя дранікаў і крамбамбулі?


Астатняе заўтра дапішу, калі будзе жаданьне.


Re:Давно не...

Posted on 2008.05.02 at 17:01
И еще долго не буду. Не до того, ей богу, с этим лицеем. Может, ближе к лету появится какая-то активность. Но пока оставляю только это, али кому интересно:
Поздравляем!!! Вам ближе индийская культура
Возможно, вы немного философ, и, как и многие путешественники, готовы были бы отправиться на загадочный полуостров в поисках истины. image
Пройти тест


Давно не писал

Posted on 2008.03.14 at 22:02
И плохо представляю, что сюда написать... Ну, так:
1)Еду на республиканскую олимпиаду по истории. Величайший кошмар мой жизни понемногу обретает плоть и грозит откусить мне йайтса... Не знаю чем закончится %/. Первое место на районе и третье на области - это несерьезно для дела такого масштаба.
2)Взялся за карандаш. Пока получается хреново, но хоть что-то. Может и вымахает из меня что-то творческое, кто его знает?
3)Решительно не нравятся все современные игрушки. Заказал себе по инету три игры 1999, 2001 и 2003 годов, о чем года 2-3 назад и помыслить не мог. Старею? Или уже можно вставить в подпись "Хардкорный олдскулл геймер" %) ?


Что-то я не понимаю

Posted on 2008.02.19 at 17:47
Порою кажется, что общения со мной избегают. Или оно ограничивается взаимными издевками. Или что рожа уродливая. Или говно на голове вместо волос. Список можно продолжить еще на десяток пунктов, но мне влом печатать.
Не знаю, мож моя память услужливо вырезат все за исключением негатива. Нэээ, опять хандра налетела...
Скур, к тебе отдельный вопрос - когда ты Ьладшед даделаешь?

Posted on 2008.02.12 at 23:49
Poll #1137505 Тест

Что я думаю о Диан Кехте (Это Йа, если кто не понял)

Что я думаю о метале?

Круто
1(33.3%)
Суперкруто
0(0.0%)
Нереально круто
2(66.7%)
ГотичноЪ
0(0.0%)
Эмо сакс
0(0.0%)

Что пожелаем Диан Кехту?



Да, у меня днюха %)
Шестнадцать лет. Таки дожил, несмотря на дебильную попытку суицида три года назад и множество желающих меня покалечить (ани фсерафно лохи ^_^).
Благодарен своей матери за производство, батьке за генетический материаль (хотя периодически я его все равно ненавижу), Школе за то что она закончилась, Лицею за то что он уже на четверть закончился, Дмитрию Думному и Скуру Батьковичу что вырвали меня из клешен попсы и вставили в строй металлистов, Войшелку Миндаугасавичу за то что замутил всю эту хню, а также той аминокислотной цепочке что замутила все и сразу. Да чтоб она сдохла три раза, вместе с этим человечеством.
Всем спасибо за внимание, можете каментить.

Я знал

Posted on 2008.01.20 at 23:39
Итак, Вы оказывается Кардинал Ришелье
Арман-Жан дю Плесси герцог де Ришелье, кардинал Рима, епископ Люссона, примьер-министр Франции. Коварный и холоднокровный интригант, мастер стратегии и тактики, гений шахматной игры. А,кроме того, отважный воин, любезный ковалер и чрезвычайно одаренная личность(поэт,игрок на лютне и т.д.).Ваши заслуги перед Францией неоценимы. И в то же время, Ваше Высокоприосвещенство, к моей глубокой скорби, если бы все те люди, которые когда-либо желали Вам смерти, выстроились в ряд, то очередь протянулась бы от Парижа до самого Орлеана. Вы привыкли яростно сражаться за свое место под солнцем, идя к власти, не страшась ни яда, ни кинжала. Однако в любви Ваше стремление разделять и властвовать не увенчалось успехом, дерзкая красавица разбила Ваше благородное сердце.
Пройти тест


Просто знал %)


Previous 10